YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8791
KARAR NO : 2023/2883
KARAR TARİHİ : 18.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
A. Şikâyetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Suça konu yakacak nitelikteki odunların, köy tüzel kişiliğine ait olması nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin kararı temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
B. Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kiğı Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.07.2015 tarihli ve 2014/86 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, orman alanında bulunan 42 kök ardıç ağacını motorlu testere ile kesmesi şeklindeki eylemi nedeniyle yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 91/1, 3, 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/78 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62/1, 50, 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suça konu ağaçların orman emvali niteliğinde olmadığına, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın köy tüzel kişiliğine ait meradan 42 adet kök ardıç ağacını keserek çaldığı ve zararı karşılamadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanığın suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği savunması ve tanık beyanları dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Görüşü Yönünden
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu uzlaşma kapsamına alınmış ise de, 5271 sayılı Kanunu’nun 253/1. maddesine göre suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olmaması nedeniyle uzlaştırma girişiminde bulunulamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin 2 numaralı paragrafın B bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;
1.Mahkemece gösterilen gerekçeye göre sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Kiğı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/78 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından katılana vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.