YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9030
KARAR NO : 2023/1733
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/518 E., 2016/275 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Tire Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 11.09.2014 günü saat 14.50 sıralarında mağdurun Tire Devlet Hastanesinde morg bölümündeki imam odasında bulunan cüzdanından 500,00 TL para çaldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2014/518 Esas, 2016/275 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni sanık ve mağdur beyanları değerlendirilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihinde Tire Devlet Hastanesinde imam olarak görev yapan mağdurun morg bölümünde bulunan imam odasına çantasını bırakarak ayrıldığı, geri döndüğünde çantasının içerisindeki cüzdanında bulunan 500,00 TL parasının çalındığını tespit ettiği, kamera görüntülerinin incelenmesi ile sanığın saat 11.50 sıralarında odaya 7-8 defa girdiğinin görüldüğü, aynı gün yakalanarak eylemi ikrar eden sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
2. 11.09.2014 tarihli olay, Yakalama, Üst Arama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağında; yakalandıktan sonra sanıkla yapılan ön görüşmede çalmış olduğu 475,00 TL parayı cebinden çıkararak görevlilere teslim ettiği belirtilmiştir.
3. Sanık aşamalardaki savunmalarında; hırsızlık suçunu işlediğini kabul etmiş, 500,00 TL paranın 25,00 TL’sini harcadığını, 475,00 TL’sini iade ettiğini beyan etmiştir.
4. Mağdur mahkemece alınan beyanında; çalınan 500,00 TL parasının polisler tarafından kendisine iade edildiğini belirtmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.03.2014 tarihli ve 2013/6-798 Esas, 2014/146 Karar sayılı; 13.05.2014 tarihli ve 2013/6-628 Esas, 2014/258 Karar sayılı kararlarında da belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde; mağdurun Tire Devlet Hastanesinde morg bölümünün imam odasında bulunan çantasındaki cüzdanından 500,00 TL paranın çalındığının anlaşılması üzerine kamera görüntülerinin incelenmesi ile eylemi sanığın gerçekleştirdiğinin tespit edilmesi üzerine; aynı gün kolluk görevlileri tarafından yakalanan sanığın üst araması yapılmadan cebinde bulunan 475,00 TL parayı kendi rızası ile çıkararak teslim etmesi şeklinde gerçekleşen eylemde; paraların kolluk görevlilerince yapılacak aramadan hemen önce sanık tarafından cebinden çıkarılıp verilmiş olması karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesi anlamında pişmanlığından söz edilemeyeceği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.
2.Dosya kapsamına göre, sanığın hastane içerisinde morg bölümündeki imam odasında bulunan çantadan hırsızlık şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2014/518 Esas, 2016/275 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.