YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9041
KARAR NO : 2023/1485
KARAR TARİHİ : 23.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2016 tarihli ve 2016/168 Esas sayılı iddianamesiyle, şikayetçinin annesinin yaşadığı ikametin damında beslediği 40 adet güvercini çaldığı iddiası ile 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143, 116/1-4. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/83 Esas 2016/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 116/4, 62. Maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay günü, gece vakti şikâyetçinin annesinin kaldığı ikametin damında beslediği 40 adet güvercini çaldığı, suçlamayı inkar ettiği ve zararı karşılamadığı belirlenmiştir.
2. Şikâyetçi ve tanık beyanı, sanık savunması dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.