YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9245
KARAR NO : 2023/2638
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.02.2016 tarihli ve 2016/60 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 53/1, 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/422 Karar sayılı kararı ile sanığın, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, tanık beyanlarının lehine olduğu, hakkında lehine hükümlerin uygulanmadığı ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.19.12.2015 tarihinde katılanın Koyunhisar mahallesinde bulunan çiftliğine aralarında sanığın da bulunduğu 2 at arabası dolusu şahsın geldikleri ve çiftlikte muhafaza altına alınan alüminyum ve demir çerçeveleri at arabalarına yükleyerek çiftlikten ayrıldıkları, durumun katılanın bir arkadaşı tarafından fark edilmesi üzerine, katılan tarafından yapılan takipte at arabasında bulunan şahısların çiftlikten aldıkları malzemeleri hurdacılık yapan tanık S.B.’nin iş yerine satmak amacıyla getirdiklerinin tespit edildiği, katılanın duruma müdahale etmesi ve jandarmanın geldiğini söylemesi üzerine sanık ile birlikte gelen şahısların suça konu malzemeler ile birlikte geldikleri at arabaları ile iş yerinden kaçtıkları, tanık S.B.’nin aşamalarda alınan beyanlarında at arabasında bulunan şahıslardan birinin sanık olduğunu kesin ve net olarak teşhis ettiği, TİB’ten alınan baz bilgisi dökümlerinden sanığın olay tarih ve saatinde Yenişehir ilçesinde olduğunun tespit edildiği anlaşılmış, sanığın işlemediği yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek mahkemece mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2.Tanığın ifadesinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alındığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamında, kendisine malzemeleri satmaya çalışan şahsın sanık olduğunu beyan eden tanığın istikrarlı ifadesinin yer aldığı, yine sanık hakkında yasal olarak uygulanması mümkün olan tüm lehe hükümlerin uygulandığı anlaşıldığından sanığın bu hususlardaki temyiz talebi yerinde görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/422 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.