YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10014
KARAR NO : 2022/21674
KARAR TARİHİ : 27.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Katılanlar … ile …’ya ait villaların birbirine bitişik ikiz villa oldukları, sanığın suç tarihinde katılan …’in konutunun çatı katında zarar vermek kastıyla kağıt ve inşaat malzemelerini tutuşturmak suretiyle yangın çıkardığı, yangının katılan …’ya ait bitişik diğer villaya da sıçradığı, katılan …’nın villasının çatı katının da bu nedenle yandığının anlaşılması karşısında, sanığın müşteki …’e yönelik kasten mala zarar verme suçundan, katılan …’ya yönelik eylemi nedeniyle ise TCK’nın 21/2 maddesinde düzenlenen olası kastla mala zarar verme suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken sanığın eyleminin zincirleme suçu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,
3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın, katılan …’in ikametinin kapı ve pencere camlarına vurarak zarar vermesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.