Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/12738 E. 2023/1676 K. 03.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12738
KARAR NO : 2023/1676
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1472 E., 2021/486 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret – ret

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 2018/124903 soruşturma numaralı dosyası üzerinden sanık hakkında 142/2-h, 151/1, 53. maddeleri ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından iddianame düzenlenmiştir.
2. Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/118 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-h, 143, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mala zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2020/1472 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; istinaf dilekçesinde yer alan, sanığın suçu işlediğine dair somut deliller bulunmadığı ve haksız tahrik hükümlerinin somut olayda dikkate alınmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılanın, 26.11.2018 günü gece saat 01:10 civarında iş yerine geldiği, iş yerinde gece bekçisi olarak bir kaç gün önce çalışmaya başlayan sanığın da iş yerinde olmadığını ve iş yeri içerisinde bulunan 2 adet televizyonun ekranlarının kırık vaziyette olduğunu gördüğü, iş yerinde yaptığı kontrolde ofis kısmında bulunan 1.000,00 TL’nin de çalınmış olduğunu tespit ettiği, devamında polise ihbarda bulunduğu; iş yerine ait güvenlik kamera kayıtlarında iş yerinde çalışan sanığın, gece saat 00:25’de elindeki sopa ile televizyonun ekranlarını kırdığı ve ofis kısmına girerek elindeki poşete bir şeyler koyup çıktığının görüldüğü anlaşılmıştır. Sanık savcılık aşamasındaki ifadesi ve sulh ceza mahkemesindeki sorgusunda, işten çıkmak istediği için katılanı arayarak parasını istediğini, ancak katılanın kendisine hakaretler ederek cevap vermesi nedeniyle bir anlık kızgınlıkla televizyon ekranlarını kırdığını, fakat suça konu paraları almadığını beyan etmişse de; yargılama aşamasındaki savunmasında, ofis kısmında bulunan tütünleri cebine koyduğu ve kamera kayıtlarındaki görüntünün bundan ibaret olduğunu ifade etmiştir. Katılan ise sanığın bir danışmanlık firmasından temin edilmek üzere iş yerinde çalışmaya başladığını ve deneme süresi içerisinde olduğunu, televizyon ekranlarının kırılması ve çalınan 1.000,00 TL ile birlikte toplam 5.000,00 TL zararının olduğunu beyan etmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden
Dosya içerisinde yer alan 19.04.2021 tarihli sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde istinaf dilekçesini sunduğu ve temyiz incelemesinde, bu dilekçede bahsi geçen hususların dikkate alınmasını talep ettiği, dilekçenin bu hali ile gerekçeli olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamede hırsızlık suçu yönünden belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.
B. Mala Zarar Verme Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında, mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun, Hukukî Süreç başlığı altında yer alan (2.) paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “3 ay 10 gün” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/1-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C.Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın, katılana ait iş yerinin ofis kısmından bir şeyler aldığının kamera kayıtlarında görüldüğü, sanığın savunmasında tevilli ikrarda bulunduğunun anlaşılması karşısında; hükümde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Mala Zarar Verme Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2020/1472 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.