YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14706
KARAR NO : 2023/1702
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ :Hırsızlık

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk …’ün 10.07.2014 tarihli duruşmada bildirdiği bilinen en son adresi yerine yokluğunda verilen hükmün 11.03.2015 tarihinde doğrudan MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun 24.08.2022 tarihli dilekçesi ile hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu, mahkeme tarafından 09.09.2022 tarihli ek karar ile suça sürüklenen çocuğun isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun doğrudan MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 11.03.2015 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği geçersiz olduğundan suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin reddine ilişkin 09.09.2022 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve temyiz talebinin yerinde olduğunun kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin çalıştığı iş yerine girip, yazıhane bölümünde bulunan cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 ay zamanaşımının 29.01.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.