YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14905
KARAR NO : 2023/3050
KARAR TARİHİ : 25.05.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.12.2015 tarihli ve 2015/50871 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, suç tarihinde şikâyetçiye ait ikametgahına girerek şikayetçinin aracının yedek anahtarının çalınması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Anadolu 71. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan verilen beraat hükümlerinin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/14784 Esas, 2022/1993 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında “… atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; hakkında zamanaşımı ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, şikâyetçinin konutuna yatak odasının balkonunun yan tarafında bulunan pimaş boruya tırmanarak balkona çıktıktan sonra PVC balkon kapısının emniyet mandalını kırarak içeri girdiği, içeride Hundai marka aracının yedek anahtarını çaldığı ve olay yeri inceleme ekiplerinin pimaş boru üzerinden aldığı parmak izlerinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında, atılı suçu inkâr etmiştir. 11.09.2015 tarihli Ekspertiz Raporu dosyada mevcuttur.
3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin dolmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasıfları ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2007 tarihli ve 2006/311 Esas, 2007/304 Karar sayılı ilamına konu 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca verilen erteli 10 ay hapis cezasını ve 1 yıl denetim süresini içeren hükmün 24.07.2007 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıllık denetim süresi bitiminde cezanın 24.07.2008 tarihinde infaz edilmiş sayılacağı ve infaz tarihinden suç tarihine kadar TCK’nın 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle … Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2022/711 Esas, 2022/587 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından “…Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/311 Esas, 2007/304 Karar, 24/07/2007 tarihinde kesinleşmiş ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanığa verilen cezanın 5237 Sayılı TCK ‘nın 58/6-7 maddesi uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE İNFAZ EDİLMESİNE ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” dair bölümlerin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.