YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15146
KARAR NO : 2022/21655
KARAR TARİHİ : 27.12.2022
TALEP EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
KARARI : Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22/11/2018 tarih
KARARI : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/02/2005 tarih, 2001/1193 Esas ve 2005/69 Karar
HÜKÜM : Mahkumiyet
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
Hırsızlık suçundan hükümlü …’ün 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522, 65/3, 81/2-3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/02/2005 tarih, 2001/1193 Esas, 2005/69 Karar sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, suç ortağı olan …’nin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde yeniden değerledirilmesi nedeniyle dosyanın iade edilmesi üzerine hükümlü hakkında Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/09/2006 tarih, 2006/597 E., 2005/995 K., sayılı kararıyla 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522, 65/3, 81/2-3 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, hükümlünün temyiz etmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.12.2013 gün ve 2011/20180 E. 2013/25178 K., sayılı ilam ile temyiz edilmeden kesinleşen ilk hükmün, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabileceği ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemeyeceği gerekçesiyle kurulan ikinci hükmün (13/09/2006 tarih ve 2006/597-995 sayılı) hukuki değerden yoksun olduğuna, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2001/1193 E., 2005/69 K., sayılı hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiğine işaret ederek temyiz isteminin reddine karar vermesi üzerine sanık hakkında Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarihli kararıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 116/4, 119/1-c, 151/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22.11.2018 gün ve 2016/16547 Esas, 2018/14956 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2022 gün, KD-2022/144102 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Yargıtay 17. Ceza Dairesi tarafından verilen 22.11.2018 gün ve 2016/16547 Esas, 2018/14956 Karar sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde 5237 sayılı Kanun’un lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanun’un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin 29.11.2022 günlü itirazın KABULÜNE ve verilen onama kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden 5237 sayılı TCK’nın lehe olduğunun kabul edilmesi halinde 01.06.2005 tarihinden öncesine ait ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.1998 tarih, 1997/383-1997/2234 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında kurulan hükümlerden TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.