YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15882
KARAR NO : 2022/21590
KARAR TARİHİ : 27.12.2022

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin … 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2021/6091 Esas, 2022/18946 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2021/6091 Esas, 2022/18946 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin BOZULMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden anılan onama kararının KALDIRILMASI ile “ Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, sanığa mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin de aynı gerekçeyle BOZULMASINA” yönelik 14.12.2022 gün, 2- 2016/340405 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2022 gün, 2- 2016/340405 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 15.11.2022 tarihli ve 2021/6091 Esas, 2022/18946 Karar sayılı kararında yer alan sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden, atılı suçların hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.