YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15886
KARAR NO : 2022/21389
KARAR TARİHİ : 22.12.2022

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanıklar …ve …’ın mahkumiyetlerine ilişkin Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2015 tarihli ve 2015/371 Esas, 2015/625 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/9186 Esas, 2022/17257 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin BOZULMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin, mala zarar verme suçu yönünden anılan onama kararlarının KALDIRILMASI ile “ Sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, sanıklara mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma haklarının kısıtlandığı ve hükümlerin bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin de aynı gerekçeyle BOZULMASINA” yönelik 14.12.2022 gün, 2022/123998 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2022 gün, 2022/123998 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 20.10.2022 tarihli ve 2022/9186 Esas, 2022/17257 Karar sayılı kararında yer alan mala zarar verme suçuna ilişkin onama kararlarının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden, atılı suçun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.