YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15929
KARAR NO : 2023/2741
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM :Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir.
Sanık hakkında 27.09.2018 tarihli ve 2017/334 Esas, 2018/463 Karar sayılı mahkûmiyet kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 24.12.2018 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 03.07.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2020 karar tarihli, 2019/478 Esas sayılı mahkûmiyetine konu suçun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve hükmün açıklanması koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c. maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 28.05.2013 tarihli mahkûmiyet kararından 17.02.2022 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken yargılama devamla mahkûmiyetine karar verildiğinden,
… 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/140 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.