YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16076
KARAR NO : 2023/856
KARAR TARİHİ : 23.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2016 tarihli ve 2016/5190 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. …Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2016/117 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1., 50. ve 51. maddeleri uyarınca 3 ay erteli hapis cezası ve doğrudan 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/117 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2020/30891 Esas, 2021/19121 Karar sayılı kararıyla;
” CMK’nın 128/4 maddesindeki “Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında; sanık adına tescilli otomobilin dolandırıcılık suçu nedeniyle kolluk tarafından fiilen elkonulmasından sonra 27/11/2014 tarihli “Yediemin tutanağı” başlıklı tutanak ile yine sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesinin mevzuata uygun bir elkoyma işlemi olmadığı nazara alındığında müsnet suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a- Suça konu aracın sanığa ait olduğu anlaşılmakla hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde TCK.’nın 53/1 maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi suretiyle aynı maddenin 4. fıkrasına muhalefet edilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/1497 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Yürütülen başka bir soruşturma kapsamında sanığın üzerine kayıtlı suça konu aracın 27.11.2014 tarihinde el konularak, trafik sicile şerh konulmadan sanığa yediemin olarak teslim edildiği, sanığın da teslimden sonra 27.02.2015 tarihinde sorun yaşamadan söz konusu aracı üçüncü bir şahsa devrettiği belirlenmiştir.
2. Sanık savunması, kendisine ait adli sicil kaydı ve teslim tutanağı dosya içerisine alınmıştır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/1497 Esas, 2022/180 Karar sayılı karara yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.