YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5815
KARAR NO : 2023/210
KARAR TARİHİ : 19.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Karacasu Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2014 tarihli, 2014/125 Esas ve 2014/49 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın, Karacasu İlçe Emniyet Amirliği hizmet binasının giriş kapısının camını kırdığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24/10/2014 tarihli ve 2014/70 Esas, 2014/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a,62,168/2 ve 53.maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesinde yazılı “fail hakkında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur” hükmüne rağmen 4 ay hapis cezasına hükmedildiği ve zararın sanığın bir yakını tarafından giderildiği ve sanığın zararı giderene ödemeyi yaptığı, sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydının bulunmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50., 51. ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesinin uygulanması için yasal şartların oluştuğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın, Karacasu İlçe Emniyet Amirliğinde müşahede altında tutulduğu sırada giriş kapısının camını kırması şeklindeki eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ile 67/2-d maddeleri uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.10.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2014 tarihli ve 2014/70 Esas, 2014/155 Karar sayılı kararına yönelik Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi.