YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7355
KARAR NO : 2023/211
KARAR TARİHİ : 19.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/43662 Esas ve 2015/37655 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar … ve …’nun Topraklı Merkez Camii’ne girip içeriden anfiyi ve mikrofonu ceketinin altına koyup çıkmak isterken şikayetçi imamın görmesi üzerine cihazı yerine bırakıp kaçtıkları iddiası ile sanık …’nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a ve 35. maddeleri uyarınca ; sanık …’ın 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 35. ve 39/2-c maddeleri gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2…. 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/875 Esas, 2015/854 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a., 35., 62. ve 58. maddeleri ve 53. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimne göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı ve gönüllü vazgeçme kurumunun tartışılmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde saat 17:00 sıralarında … Merkez Camii’ne giden sanıklardan … içeri girdiği, bu sırada onları gören mağdur imam …’nun, ne istediklerini sorduğu, sanık …’ın, mağduru oyalamak için tuvalete gireceğini, ışığın nereden yandığını sorduğu, mağdurun sensörlü olduğunu, içeri girince yanacağını belirterek caminin içine girdiğinde, sanık …’nu, müezzin bölümündeki mikrofonun kablosunu çıkarıp cebine koyduğunu görünce mağdurun o tarafa yöneldiği, bunun üzerine sanık …’nun mağduru görmesi üzerine cebindeki mikrofonu ve kablosunu yere atıp hızla dışarı çıktığı, dışarıda bekleyen temyiz dışı sanık …’le birlikte oradan uzaklaştığı anlaşılmıştır.
2.Soruşturma devam ederken başka bir olay nedeniyle yakalanan sanıklar atılı suçu da kabul etmişlerdir.
3.Mağdur …, sanıkları kesin olarak teşhis etmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık …’nun, temyiz dışı sanık ile birlikte , camii içerisinden mikrofon ve mikrofon kablosunu çalmak isterken, mağdur …’nun gelmesi üzerine, eylemi tamamlayamadan olay yerinden uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ancak; eylemin gerçekleştirildiği yerin ibadete ayrılmış bir yer olmakla birlikte aynı zamanda bina niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle sanık hakkında hırsızlık eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/875 Esas, 2015/854 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.