Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/9421 E. 2022/19602 K. 22.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9421
KARAR NO : 2022/19602
KARAR TARİHİ : 22.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Suça sürüklenen çocuk …’ün ve …’nın müştekiler… ve …’e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ve suça sürüklenen çocuk … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk … hakkında bozma sonrası TCK’nın 116/4, 119/1-c, 43/2, 31/2 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu ulaşılan 1 yıl 15 gün hapis cezasının önceki bozmaya konu 6000 TL adli para cezası ile miktar itibariyle kesin olarak verilip reddine karar verilen 3000 TL adli para cezası toplamından daha fazla olduğu, ayrı ayrı uygulama suretiyle belirlenen ve kazanılmış hakka konu ceza miktarında değişiklik yapılamayacağı, mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında tayin edilen ve inceleme konusu TCK’nın 43. maddesiyle yapılan uygulama sonrası belirlenecek ceza üzerinden kişiselleştirme uygulaması yapılabileceği, bu yolla ulaşılacak sonuç ceza ile iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurularak ulaşılmış sonuç karşılaştırılıp sonuç ceza tayini gerekeceği gözetilmeden kesinleşmiş olan 3000TL adli para cezasının hatalı olarak içine girilip 5 ay hapis cezasına dönüştürülerek TCK’nın 43. maddesi uygulaması sonucu bulunan 1 yıl 15 gün hapis cezasından mahsubu suretiyle ulaşılan 7 ay 15 gün hapis cezasının da 4500 TL adli para cezasına çevrilmesi hatalı ise de sonuç olarak kesin para cezası mahsup edilmiş olup önceki cezadan kalan 6000 TL adli para cezasının da altında bir sonuç cezaya hükmedilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Suça sürüklenen çocuk … hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin 10/03/2020 tarihli bozma kararıyla suça sürüklenen çocukların 27/12/2014 ve 18/12/2014 tarihlerinde aynı iş yerine yönelik iki ayrı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun TCK ‘nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerine tabi olarak ceza tayini gerektiğine, suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında önceki hükümle verilen mahkumiyet hükümlerinden kesin para cezası olup ve reddine karar verilen 3000 TL adli para cezasına dair hükmün de mahsubuna karar verilmiş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma kararı gereğince TCK ‘nın 43. maddesi ile yapılacak olan artırım ile ceza tayini sırasında ayrı ayrı ceza tayini yoluyla ulaşılan ceza miktarından fazla olamayacağı gözetilip TCK ‘nın 43’lü uygulama sonrası ulaşılan miktar fazla olduğu takdirde ayrı ayrı uygulama sonucu ulaşılan ve aynı zamanda kazanılmış hakka konu olan önceki sonuç cezalara hükmedilmesi gerekmektedir.
Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde suça sürüklenen çocuk … hakkında TCK’nın 116/4, 119/1-c, 43/2, 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu ulaşılan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının her iki suçtan ayrı ceza tayini yoluyla önceki hükümde ulaşılan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ve 4000 TL adli para cezasından daha fazla olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uygulanmasına ilişkin bölümünün devamına “TCK’nın 116/4, 119/1-c, 43/2, 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu ulaşılan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının her iki suçtan ayrı ceza tayini yoluyla önceki hükümde ulaşılan cezalardan fazla olduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/03/2020 tarihli bozma kararı öncesinde kurulan ve daha lehine olan hükümler esas alınarak suça sürüklenen çocuk …’ün, katılan …’e yönelik eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk …’ün katılan …’a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2 , 119/1-c, 31/3, 62/1 ve TCK’nın 52/2. maddesi gereğince 4.000,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.