YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10300
KARAR NO : 2023/1811
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma

… 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/795 Esas, 2022/330 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Kovuşturma aşamasında sanık …’ya müdafii olarak görevlendirilen Av. …’ın yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen hükmün adı geçen avukat tarafından sanık müdafii olarak temyiz edildiği, ancak sanığın 25.03.2022 tarihli yakalama ile alınan savunması sırasında müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi sanığa zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığı anlaşılmakla; Av. …’a tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ayrıca, yokluğunda verilen kararın 05.01.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğine rağmen sanığın da kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.