Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/10700 E. 2023/6594 K. 06.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10700
KARAR NO : 2023/6594
KARAR TARİHİ : 06.11.2023

K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/368 E., 2016/538 K.
ŞİKÂYETÇİ : Selam Sanlav
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2023 tarihli ve 2022/159076 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesinde yer ..., "(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." şeklindeki düzenleme karşısında, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2016 tarihli ve 2016/22607 soruşturma, 2016/6758 esas, 2016/5516 sayılı iddianamesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uygulanması talep edilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma için süre verilmesi ve bu sürede sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
11.05.2016 tarihli ve 2016/6758 Esas sayılı iddianamede, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, ek savunma hakkı verilmeden bu madde uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine aykırı davranılarak sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2016 tarihli ve 2016/368 Esas, 2016/538 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.