YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11437
KARAR NO : 2023/3066
KARAR TARİHİ : 25.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2016 tarihli ve 2016/377 Esas sayılı iddianamesiyle, alacaklı tarafından yapılan hacizle 21.10.2013 tarihinde teslim edilen bir kısım eşyanın 22.01.2016 tarihinde yerinde olmadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1.ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1, 62, 51 ve 52. maddeleri uyarınca 5 ay erteli hapis ve doğrudan 2.000.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2020/33064 Esas, 2022/7454 Karar sayılı kararıyla; ”Alacaklı tarafından 6 aylık yasal süre içerisinde satış isteminde bulunulup bulunulmadığı ve mahkûmiyet halinde basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağı” nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.
4. Bozma üzerine Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/491 Esas, 2022/1152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, haciz işlemlerinin süresinde yapıldığına, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1.Alacaklı tarafından başlatılan takiple sanığa teslim edilen eşyaların yasal süre içerisinde satışının istenmediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiş olup, sanığın suça konu eşyaları ihtiyacı olduğu için başkasına sattığına dair savunması ve haciz tutanakları dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 22.01.2016 yerine 2016 yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Daha önceki bozma ilâmında belirtildiği ve bozma sonrası dosya içerisine alınan evrak ile netleştiği üzere; sanığa 11.10.2013 tarihinde yediemin olarak bırakılan eşyalar hakkında istihkak iddiası nedeniyle 21.10.2013 tarihinde Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/12850 Esas sayılı dosyası ile istihkak iddiasının kaldırılması talepli dava açıldığı, 19.11.2015 tarihinde sanığın istihkak iddiasının reddi ile söz konusu davanın kabulüne karar verildiği ve akabinde 22.01.2016 tarihinde mahcuzun yerinde olmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, istihkak davasının derdest olduğu dönemde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 97/8. maddesi hükmü uyarınca satış isteme süresinin duracağı, 2004 sayılı Kanun’un 108. maddesine göre haczi muvakkat olan alacaklının satış talebinde bulunamayacağı da dikkate alındığında, satış isteme süresi geçmeden atılı suçun gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/491 Esas, 2022/1152 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.