YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1147
KARAR NO : 2023/1502
KARAR TARİHİ : 27.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
T.C. Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.11.2022 tarihli yazısı ile, sanığın 28.01.2022 tarihli kanun yararına bozma talepli dilekçesinin, sanığa tebligatın usûlüne uygun yapılmamış olması nedeniyle karar kesinleşmediğinden, öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiğinin belirtildiği, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebliğe çıkarılması üzerine aynı konutta ikamet eden annesine tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın tebliğ tarihinde Antalya E Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olduğunun tespit edildiği, buna göre yapılan tebliğ işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin, kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.04.2010 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2010 tarihli ve 2008/163 Esas, 2010/352 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.