YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11592
KARAR NO : 2023/2141
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/711 E., 2022/639 K.

SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.04.2015 tarihli ve 2015/17400 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında katılana ve şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesi gereğince ayrı ayrı 2 kez cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/354 Esas, 2015/865 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan eylem tek kabul edilerek bir kez 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2020/28639 Esas, 2022/8343 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/711 Esas, 2022/639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle önceki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında hükmedilen cezayı temyiz etme iradesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın olay tarihinde ağabeyinin tedavi gördüğü Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinde, Kardiyoloji Servisi Hemşire odasına girerek, hemşire odasından katılan …’ya ait … marka cep telefonunu ve şikâyetçi Sibel’e ait elbise dolabında bulunan, içerisinde kimlik kartları ve hastane giriş kartı olan 50,00 TL değerindeki cüzdanını çaldığı, sonrasında sanığın çaldığı cep telefonunu kimlik fotokopisi ve imza ile sattığı, sanığın ikrar içeren savunmaları ile 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu işlediği sabit görülmekle cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2020/28639 Esas, 2022/8343 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/711 Esas, 2022/639 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarından “1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin fıkra çıkarılarak yerine “Sanık hakkında tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.