YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11758
KARAR NO : 2023/2115
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3247 E., 2022/1818 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2022 tarihli ve 2022/13388 Esas numaralı iddianamesi ile; sanığın olay günü gündüz vakti … Camiinin balkon kısmında uyumakta olan mağdura ait cep telefonunu çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h.3, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1037 Esas, 2022/1095 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/3247 Esas, 2022/1818 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii temyiz dilekçesinde; sanığın suç kastının bulunmadığını ve hata hükümlerinden yararlanması gerektiğini belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü cami içerisinde uyumakta olan mağdurun yastığının altında duran 4.000,00 TL değerindeki cep telefonunun çalındığı, suçun işlendiği âna dair görüntülerin temin edildiği, tanık İ.T. tarafından şüpheli şahsın teşhis edildiği, soruşturma aşamasında üzerine atılı suçu inkar eden sanığın kovuşturma aşamasında görüntülerdeki kişinin kendisi olduğunu kabul ettiği; ancak tanımadığı bir şahsın telefonunu unuttuğunu söylemesi nedeniyle suça konu telefonu bahsi geçen yerden aldığını savunduğu, mahkemece sanığın aşamalardaki çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı beyanları, görüntü izleme ve tespit tutanağı, tanık anlatımları ve mağdur ifadesi dikkate alınarak sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.
2. Fotoğraf teşhis tutanağı, görüntü inceleme ve tespit tutanağı, katılan ile tanık anlatımları dosya içerisindedir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalardaki çelişkili ve hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunmaları, tanık İ.T.’nin teşhisi, mağdurun anlatımları ile görüntü izleme ve tespit tutanağı dikkate alındığında; atılı suçun sübuta erdiği, sanığın suç kastının bulunduğu, somut olayda hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/3247 Esas, 2022/1818 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “ ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.