YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12566
KARAR NO : 2023/2630
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2015 tarihli ve 2015/205 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık …’in şikâyetçi …’in 33 … plakalı Renault Kango marka aracın lastiklerini bıçakla kestiği, patlattığı, aracın kaportasına sert bir cisimle vurarak çökmeler oluşturduğu ve …’i de bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-3.e, 151/1, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2…. 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 151/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında yapılan suçlamaların asılsız olduğu ve suçlamaları kabul etmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık …’in sarhoş olduğu halde ele geçirilemeyen bıçak ile önceden aralarında husumet bulunan dayısı olan şikâyetçi …’in evinin önüne gittiği, park halinde bulunan şikayetçi Halim’e ait 33 … plakalı Renault Kango marka aracın lastiklerini bıçakla kestiği, patlattığı ve aracın kaportasına sert bir cisimle vurarak çökmeler oluşturduğu, dayısına seslenip görüşmek için aşağıya çağırdığı, o sırada şikâyetçi Halim’in evinde bulunan şikâyetçi Halim’in kardeşi şikâyetçi …’in sanığın bulunduğu yere gittiği, burada tartıştıkları, sanığın …’i bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2.Sanık suçlamaları inkâr etmiştir.
3.Adlî tıp raporu, zarar tespitine ilişkin tutanak dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın dayısı olan şikâyetçi …’i elindeki bıçak ile yaraladığına ilişkin adlî tıp raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu uzlaşma kapsamına alınmış ise de, bu suçun aynı Kanun’un 86/3-e maddesine uyan kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 253/3. fıkrası uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığı halde, yine hüküm tarihinden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253/3. fıkrasına ”birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere ”aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmesi ve bu nedenle farklı mağdura karşı işlenen 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,
B.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/1260 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.