YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/15741
KARAR NO : 2023/5580
KARAR TARİHİ : 16.10.2023
U Y A R L A M A
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/186 E., 2023/49 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.1995 tarihli ve 1995/9 Esas, 1995/182 Karar sayılı kararı ile hükümlünün hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son, 522/1, 59/2, 40. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Hükümlü müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.06.1996 tarihli ve 1996/6134 Esas 1996/6279 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
3. Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2011 tarihli ve 2010/128 Esas, 2011/105 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay olarak infazına karar verilmiştir.
4. Hükümlünün temyiz talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/12395 Esas, 2020/7496 Karar sayılı kararı ile 765 sayılı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma kararı üzerine Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2020/321 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
6.Hükümlü ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/22502 Esas, 2022/1522 Karar sayılı kararı ile her iki yasaya göre, uygulanacak yasa maddelerinin hepsi ayrı ayrı uygulanarak, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, hükümlü yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiğinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.
7.Bozma kararı üzerine Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/186 Esas, 2023/49 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 143/1, 62/1., 152/1-a, 62/1., 53/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 5 ay 10 … hapis ve 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz istemi, suçun zamanaşımına uğradığına, eksik inceleme yapıldığına bu yönüyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1-Hükümlü hakkında 26.09.1995 tarihinde verilen kararın kesinleşmesinden sonra yapılan yargılamalar uyarlama yargılaması niteliğinde olduğundan 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlük ve uygulama şekli hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında Usûl ” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer …; “Kesin hükümle sonuçlanmış davalarda sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşıma ilişkin hükümler uygulanmaz” şeklindeki düzenlemeye göre hükümlü müdafiinin zamanaşımına yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
2-Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun’un 493/1-son, 522/1, 59/2, 40. maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 6. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/186 Esas, 2023/49 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.