YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1682
KARAR NO : 2023/1400
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
MAHKEMESİCeza Dairesi
Sanık ve müdafiin temyizi üzerine … yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu açısından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği, ilgili kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla temyiz isteminin hırsızlık suçuna ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2022 tarihli ve 2022/4510 Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın 03.02.2022 günü gece vakti şikâyetçinin … yerine ait otoparkına izinsiz girerek bisikletini çaldığı, yine 05.02.2022 günü gece vakti aynı … yerinden aynı şikâyetçiye ait motosikleti çalmaya çalışırken şikâyetçi tarafından yakalandığı iddiasıyla, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2.h, 143/2, 116/4, 35/2, 142/2.h, 143, 116/4, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.08.2022 tarihli ve 2022/129 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 43/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/3357 Esas, 2022/2556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiin temyiz istemleri, sanığın suçu ikrar ettiğine, çok pişman olduğuna, katılanın zararını gidermek istediğini ancak imkânı olmadığına, 05.02.2022 tarihli eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, sadece müvekkilinin sicil kaydına dayanarak verilmiş kararın hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılanın, 03.02.2022 günü kapalı otoparkın içindeki depoda bulunan bisikletinin çalındığını, deponun kapısı ve kepenginin olduğunu, kamera görüntülerini incelediğinde sanığın, kepengin açık olduğu bir zamanda bu depoya girerek bisikletini aldığını, bisikletinin maddi değerinin 2.500,00 TL olduğunu belirterek şikâyetçi olduğu, yine 05.02.2022 günü saat 18.30 sıralarında … yerindeki kamera kayıtlarını izlediği esnada daha önce bisikletini çalan şahsın … yerinin altındaki otoparkta gezindiğini görmesi üzerine otoparkın içerisinde ayrı bölmede bulunan ve … yerine ait malzemelerin bulunduğu deposuna gittiği, kontrol ettiğinde daha önce bisikletini çalan şahsın depoda bulunan motosikletinin kilidini kırdığını ve çalmaya çalıştığını görmesi üzerine polisleri çağırdığı ve sanığın polisler tarafından yakalandığı, yakalandıktan sonra ilk eyleme konu bisikleti sattığı yeri göstererek katılana iadesini sağladığı, katılanın bisikletin satılmış olduğu çocuğa 50,00 TL para verdiği, sanığın katılanın 50,00 TL zararı ile bisikleti sattığı çocuğun 150,00 TL zararını kendisine süre verilmesine rağmen gidermediği, katılanın da kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunmadığı, kamera görüntülerinden ilk eylemin gece vakti saat 19.15 sıralarında, ikinci eylemin ise gündüz vakti 18.30 sıralarında gerçekleştiğinin tespit edildiği, her iki eylemin de zincirleme suç hükümleri kapsamında kaldığı kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık ilk eylemi kabul etmiş, ikinci eylemde ise hırsızlık amacının olmadığını, suça konu yere yatmak için girdiğini savunmuştur.
3. Sanığa 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında “suçun işleniş şekli, sanığın kastının yoğunluğu ve suç konusunun değeri dikkate alınarak” yerinde ve yeterli gerekçe ile teşdiden hüküm kurulduğu, sanığa ilk derece mahkemesi tarafından birkaç kez süre verildiği halde zararı gidermediği, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinde yer alan takdirî indirim nedenlerinin uygulandığı, 05.02.2022 tarihli eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ancak 03.02.2022 tarihli aynı katılana karşı farklı zamanda gerçekleşen eylemin ise tamamlanmış olduğu ve zincirleme suç hükümlerinin oluştuğu, Mahkemece de iki farklı hükmü yerine tamamlanmış suç üzerinden zincirleme suç hükümleri uygulanması sureti ile tek bir mahkûmiyet hükmü kurarak uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında, Mahkemece verilen kararda hakkaniyete ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sadece müvekkilinin siciline dayanarak karar verildiğine yönelik sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/3357 Esas, 2022/2556 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca … 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.