YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/17402
KARAR NO : 2023/4352
KARAR TARİHİ : 13.09.2023

…
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/654 E., 2023/706 K.
SUÇLAR :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
…
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/654 Esas, 2023/706 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden
Sanık hakkında, Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/677 Esas, 2022/919 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 43/1. maddeleri uyarınca verilen 12 ay 15 gün hapis cezasının, 10 ay hapis cezası olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu açısından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile mala zarar verme suçu açısından aynı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı birlikte dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden;
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve 2022/4424 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın 28.09.2022 tarihinde gündüz 06.30 sıralarında, katılanın ikamet ettiği binanın altındaki bodrum katta bulunan asma kilidi yerinden sökerek katılana bisiklet ve bir çift ayakkabıyı çalması, bir süre sonra aynı yere gelerek bu kez katılanın eşi ve çocuğuna ait bisikletleri depodan çıkardığı ancak olay yerine tanığın gelmesi üzerine bisikletleri alamadan olay yerinden uzaklaşması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 142/2-h, 43/1, 53, 58 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/677 Esas, 2022/919 Karar sayılı kararı ile 142/2-h, 43/1, 53, 58. maddeleri gereğince 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/654 Esas, 2023/706 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesinin tatbik edilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmış ise de, bu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun’un 303/1 ve 280/1-d maddeleri gereğince yeniden duruşma açılıp olayın daha ziyade aydınlatılmasına ihtiyaç duyulmadan giderilebileceği anlaşıldığından, Yerel Mahkeme kararının; hırsızlık suçuna ilişkin (A) No.lu hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak hükmün bu şekilde düzeltilmesine, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi kamera görüntülerinin farklı güne ait olduğu, suç tarihi ile eşleşmediği, görüntülerdeki bisikletlerin katılana ait olmadığı, markalarının farklı olduğu, suç kaydına istinaden yarım kalan girişimi nedeniyle kendisine ceza verildiği,
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beyanlarının gözardı edildiği, tanığın beyanına istinaden hüküm kurulduğu, kamyona yüklenen bisikletlerin nereden alındığının sanık tarafından anlatıldığı, ancak Yerel Mahkemenin bu anlatımlara hiç itibar etmediği, parmak izi tespit edilemediği, kamera kayıtlarında sanığın tespit edilemediği, masumiyet karinesinin ihlal edildiği, sanığın akıl sağlığı ile ilgili rapor istenmesi gerektiği, sanığın sadece darp ve cebir olup olmadığı yönünden hastaneye götürüldüğü, ancak 5171 sayılı Kanun’un 74. maddesi gereğince akıl ve ruh sağlığı konusunda herhangi bir muayeneden geçmediği, suçun manevi unsurunun oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık …’ün 28.09.2022 tarihinde gündüz saat 06.30 sıralarında, katılanın ikamet ettiği … sayılı adreste bulunan binanın altındaki bodrum kata girdiği, asma kilidi yerinden söktüğü ve katılana ait… marka bisiklet ve bir çift … marka ayakkabı alarak binadan çıktığı, bu olaydan belli bir süre sonra aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanda sanığın yine aynı yere gelerek bu kez katılanın eşi ve çocuğuna ait bisikleti depodan çıkardığı ancak olay yerine tanığın gelmesi üzerine bisikletleri almadan olay yerinden uzaklaştığı ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, tanık S.Y.’nin sanığı teşhis ettiği, kolluk kuvvetlerince yapılan kamera araştırmasında sanığın katılana ait bisikleti götürürken görüntülerinin tespit edildiği, bu nedenle sanığın cezalandırılması gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince, olay tanığı S.Y.’nin anlatımlarına göre, sanığı ilk defa saat 06:30 sıralarında bahçede görüp çıkmasını istediği, binadan uzaklaşıp 15 dakika sonra geri geldiğinde bu kez bodrum katta görüp tartıştığı, sanığın koridora bıraktığı bisikletleri almak üzere geldiğinde yeniden tanığı görüp olay yerinden ayrılması karşısında, eyleminin aynı kasıt altında aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesinin tatbik edilmesinin hukuka aykırı olduğu kabul edilerek, Yerel Mahkeme kararının, hırsızlık suçuna ilişkin (A) No.lu hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Dosya kapsamı, 03.10.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu, sanığın 28.09.2022 tarihinde saat 08.57’de katılanın oturmakta olduğu binanın bodrum katından çaldığı bisikleti, yakın yerde bulunan bir binanın bahçe demir korkuluklarına kilitlediği, aynı gün şikâyetçisi tespit edilemeyen 2 ayrı bisikleti daha aynı yere kilitlediği ve 5 gün sonra 02.10.2022 tarihinde saat 23.00 sıralarında bir kamyonete yüklediğine dair 12.10.2022 tarihli araştırma ve tespit tutağı, fotoğraflar, tanığın sanığı teşhisine dair 03.10.2022 tarihli tutanak, sanık ve müdafiinin aşamalarda sanığın cezaî ehliyetinin bulunmadığına dair bir savunmada bulunmadıkları ve Mahkemece de bu yönde bir tespit yapılmadığı nazara alındığında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/645 Esas, 2023/706 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.