YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1752
KARAR NO : 2023/1793
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme

… Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.09.2015 tarihli ve 2015/5216 Soruşturma, 2015/1591 Esas, 2015/1483 İddianame numaralı iddianamesiyle hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 53. (2 kez) maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.
… 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151 ve 62. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası (2 kez) ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
… 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/944 Esas, 2021/15461 Karar sayılı kararıyla hükümlerin kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 14.09.2022 tarihli ve 2021/27062 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2022 tarihli ve KYB-2022/121631 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2022 tarihli ve KYB-2022/121631 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“ Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 31/10/2019 tarihli ve 2019/9073 esas, 2019/15761 karar sayılı ilamında yer alan “…Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait aracı camını kırarak çalması biçimindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan eşya ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın, müştekiler … ile …’a yönelik eyleminde; görgü tespit tutanağı içeriğine göre araçların kapılarında herhangi bir zorlamanın olmadığı, suça konu oto teyplerinin kabloları kesilerek çalınması sırasında meydana gelen hasarın, sanığın eyleminin oto teyplerin mülkiyetine yönelik olduğu anlaşılmakla, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olduğu, ve korunan hukuki yararın tek olduğu cihetle, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Hükümlünün mağdurlar … ile …’a yönelik eyleminde; görgü tespit tutanağı içeriğine ve mağdur beyanlarına göre araçların kapılarında herhangi bir zorlamanın olmadığı, suça konu oto teyplerinin kabloları kesilerek çalınması sırasında meydana gelen hasarın oto teyplerin mülkiyetine yönelik olduğu anlaşılmakla, hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır.
3. 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlünün beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2015/352 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan (2 kez cezalandırılması amacıyla) kamu davası açılmış ise de; 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi gereği BERAATİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.