YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3503
KARAR NO : 2023/4605
KARAR TARİHİ : 18.09.2023

…
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2772 E., 2020/1747 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/2772 Esas, 2020/1747 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında, Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/378 Esas, 2019/866 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca kurulan “6.000,00 TL” adlî para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında, Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/378 Esas, 2019/866 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf talepleri üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/2772 Esas, 2020/1747 Karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 07.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 07.10.2020 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.