YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4358
KARAR NO : 2023/2586
KARAR TARİHİ : 10.05.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.05.2013 tarihli ve 2013/5887 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılanın evinin önüne park ettiği traktörünü çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2013/420 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2021/6946 Esas, 2021/8764 Karar sayılı kararı ile özetle; şikâyetçinin evinin önünde yol üzerinde park halinde bulunan traktörü çalan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/545 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sonuç cezanın 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesine ve aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.07.2022 tarihli ve 2022/79870 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçtan cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığından, suç unsurları oluşmadığından ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Suç tarihinde katılan …’in babası … adına kayıtlı olan ancak kendisinin kullandığı traktörü evlerinin önüne park ettiği, sanığın 13.06.2011 tarihinde bu traktörü bulunduğu yerden çalarak Siverek İlçesi Kesmekaya Köyü’ne götürdüğü, traktörün yapılan ihbar sonucu bulunarak katılana teslim edildiği, her ne kadar sanık savunmasında traktörü çalmadığını, H.P. isimli bir şahıstan satın almış olduğunu beyan etmiş ise de dinlenen H.P.’nin beyanında traktörü sanığa satmadığını belirttiği, sanığın savunmasını değiştirerek H.A. isimli bir kişiden satın aldığını beyan ettiği, dinlenen H.A.’nın da beyanında bu olayla bir ilgisi olmadığını ifade ettiği, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında suçu inkar etmiş, suça konu traktörü önce H.P. isimli kişiden, daha sonra H.A. isimli kişiden satın aldığını savunmuştur. H.P. ve H.A. isimli kişiler araştırılarak tanık olarak dinlenmiş, ifadelerinde sanığı doğrulamadıkları anlaşılmış olup, 28.03.2013 tarihli tutanak ile 13.06.2010 tarihli Olay Yeri İnceleme ve Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Dosya içerisinde yer alan kolluk görevlilerince düzenlenen 28.03.2013 tarihli tutanak, S.F., R.Y. isimli tanık ifadeleri, sanığın savunmasını doğrulamayan H.P. ve H.A. isimli tanık ifadeleri ile tüm dosya içeriğinden sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği ve suçun yasal unsurlarının oluştuğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde 10 ay hapis cezası tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/545 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.