YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/705
KARAR NO : 2023/1657
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2015 tarihli ve 2015/3968 Esas sayılı iddianamesiyle, icra kanalı ile kendisine teslim edilen bir kısım eşyayı muhafaza için gidildiğinde hazır etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/734 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1-2, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 2.000,00 TL ve doğrudan 4.160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/734 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2020/32667 Esas, 2022/4907 Karar sayılı kararıyla;
”Sanığın savunmasının araştırılması, borçlunun limited şirket olması ve basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği” nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1-2, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 2.000,00 TL ve doğrudan 4.160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, icranın usûlüne uygun yapılmadığına, dosyanın zamanaşımına uğradığına ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1-Sanığa haciz neticesi teslim edilen bir kısım mahcuzun, muhafaza için gidildiğinde yerinde olmadığı belirlenmiştir
2. Haciz tutanakları ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/643 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.