YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/909
KARAR NO : 2023/1264
KARAR TARİHİ : 15.03.2023

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2011 tarihli ve 2011/793 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2011 tarihli ve 2011/138 Esas, 2011/600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 01.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın, denetim süresi içerisinde 06.06.2013 tarihinde kasıtlı suç işlediğine dair yapılan ihbar bildirimi üzerine, … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2014 tarihli ve 2013/723 Esas, 2014/300 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilerek, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2014 tarihli ve 2013/723 Esas, 2014/300 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli ve 2017/14842 Esas, 2019/1514 Karar sayılı kararı ile özetle; “5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Kanun’un 34 ve 230. maddeleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’un 18.11.2014 tarihli ve 2013/8-830 Esas, 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2019/172 Esas, 2021/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2019/172 Esas, 2021/194 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/6197 Esas, 2022/14490 Karar sayılı kararı ile özetle; “Sanığın 20.10.2020 tarihli savunmasındaki hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebinin, 5237 sayılı Kanun’un 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi ve aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümlerinin uygulanması taleplerini de içerdiği halde, bu konularda olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
7. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/744 Esas, 2022/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2023 tarihli ve 2022/161694 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; herhangi bir delil olmadan hakkında haksız bir şekilde ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanıp beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkemece; toplanan deliller ve dosyada yer alan tutanak içeriğine göre, sanık …’ın olay tarihinde haklarında daha önce mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklar Necati ve Serkan ile birlikte kamu hizmetine sunulan belediye otobüs durağının camlarını kırarak kamu malına zarar verdiklerinin sabit görülerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında suçu inkâra dönük savunmada bulunmuştur.
3. Tanık T.M. aşamalardaki ifadelerinde özetle, üç kişinin belediye otobüs durağına zarar verdiğini gördüğünü, polisi arayıp bilgi verdiğini, otobüs durağına zarar veren kişilerin polislerce yakalanan kişiler olduğunu beyan etmiştir.
4. Kolluk görevlilerince düzenlenen 18.12.2010 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı ve 18.12.2010 tarihli olay tutanağı dosya içerisinde olup, özetle, ihbar üzerine olay yerine giden polislerin otobüs durağı yanında duran sanıkları kovalamaca üzerine yakaladıkları, otobüs durağının iki camının kırık olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Mahkemece, Dairemizin 12.09.2022 tarihli bozma kararından sonra kurulan 29.11.2022 tarihli hükümde, iddia, savunma, mütalaa, dava dosyasının geçirdiği hukukî süreç ve delillere göre ulaşılan kanaat ve olaya ilişkin kabule yer verilmek suretiyle yeterli gerekçe gösterilmesi; ayrıca gerekçeli kararda, sanık hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mahkemenin 14.10.2011 tarihli kararının dosya numarası, karar tarihi, suç adı bilgileri ile ihbar bildiriminde bulunan Mahkemenin adı ve dosya numarası bilgilerine yer verilmesi ve ihbar bildirimine dair kesinleşme şerhli karar örneğinin dosya arasında bulunması karşısında, bu yönleriyle kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, Tebliğname’deki “1 ve 2. No’lu” bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmanın delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterildiği, dosya içerisindeki kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, tanık T.M.’nin görgüye dayalı beyanları, sanık savunmaları ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın temyiz talebi üzerine, kararın sanık lehine bozulması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 330/1. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay’a gidiş dönüş masrafının sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/744 Esas, 2022/677 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin bölümdeki toplam yargılama gideri olan 173,55 TL’den dosyanın Yargıtay’a gidiş dönüş masrafı olan 74,05 TL’nin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.