YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9482
KARAR NO : 2023/5719
KARAR TARİHİ : 19.10.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/81 E., 2022/253 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2015 tarihli ve 2015/405 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, şikâyetçiye ait işyerine girerek bir kısım eşyayı çalması bir kısmına da zarar vermesi şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/153 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 53, 151/1 62 ve 52. maddeleri uyarınca sırasıyla ”4 yıl 2 ay” hapis cezası ve ”3.500,00 TL” doğrudan adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık suçu yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/3313 Esas, 2021/19084 Karar sayılı kararıyla; ”Sanık hakkında, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine, mahkûmiyet kararları verilmesi ” nedeniyle bozma kararı verilmiştir.
4. Bozma üzerine … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/81 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, katılanın sanık hakkında şikâyetçi olması üzerine olayın gerçekleştiğine, sanığın olay mahallinde parmak izlerinin bulunduğuna, eksik araştırma yapıldığına ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suçlamayı kabul etmediği, olayın gerçekleştiği işyerine tezgah ölçüsü almak için girdiğini, bu nedenle parmak izinin tespit edildiğini savunduğu, tanık ve katılan beyanları ile işyerine tezgah ölçüsü almak için girdiğinin … olduğu göz önüne alındığında, isnat olunan suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının tüm dosya kapsamı ile … olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Sanığın savunması, tanık ve katılan beyanı dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Sanığın parmak izinin tespit edildiği fırın tezgahının olaydan önce sanık ve tanık B.K. tarafından ölçüsünün alındığı, sanığın tezgaha ve etrafa dokunduğunun tanık beyanı ile … olduğu anlaşılmakla; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
… 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/81 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.