YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/952
KARAR NO : 2023/979
KARAR TARİHİ : 01.03.2023

MAHKEMESİAsliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

KARAR
Sanıklar … ile …’nin katılan …’a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 117/1, 119/1-c. maddelerinde düzenlenen birden fazla kişiyle birlikte … ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçu ile sanık …’ın katılan …’a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 125/4. maddelerinde düzenlenen alenen hakaret suçu ve yine sanık …’ın katılan …’ye yönelik aynı Kanun’un 151/1. maddesinde düzenlenen eylemine uyan mala zarar verme suçu için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 19.12.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafii ile sanık …’nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.