YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9930
KARAR NO : 2023/5896
KARAR TARİHİ : 24.10.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/132 E., 2022/655 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.04.2011 tarihli ve 2011/5962 Esas numaralı iddianamesi ile, şikâyetçi …’nın, sanığa ait evde yaklaşık 3,5 yıldır kiracı olarak ikamet ettiği, olay tarihinde şikayetçi …’nın ikametinde bulunmadığı bir sırada, sanığın şikâyetçinin evinin kapısını kırarak içeri girdiği, evden … marka salon takımı, … marka … odası ve yemek odası takımı, iki adet markasını hatırlamadığı oturma grubu, Arçelik marka no frost marka Buzdolabı, Arçelik marka Çamaşır makinesi, Arçelik marka Bulaşık makinesi, Arçelik fırınlı ocak, Arçelik marka 82 ekran LCD televizyon, bir adet toplama bilgisayar, bir adet … marka laptop, Gardrobun içerisinde 10 adet tam …, 7 adet çeyrek …, 4000 … Doları, 2750 Euro para, 6 Çift … burma bilezik, 5000,00 TL para, bir adet ütü, bir adet derimontu alıp götürdüğü olayda, sanığın eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2012 tarihli ve 2011/349 Esas sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 62, 51. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 10 ay 15 …, 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2012 tarihli ve 2011/349 Esas sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2014/17160 Esas, 2015/22007 Karar sayılı kararı ile; ”1- 5237 sayılı Kanun’un 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, tanık …’un aşamalarda alınan beyanlarında sanığın saat 20.00 sıralarında suça konu eşyaları götürdüklerini beyan ettiği, UYAP’… alınan güneşin … ve batış çizelgesine göre 28.03.2011 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 19.55 olduğu, gece vaktinin 20.55’te başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sanık lehine … sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun’un 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanların yüklenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı ve adli sicil kaydındaki ilamların silinme koşulları oluşması nedeniyle engel sabıkası bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “müştekinin zararını karşılamamış olması nedeniyle” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/798 Esas sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 04.05.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
5.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/655 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde … bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 116/2, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan …’nın, sanık … ve … …’a ait evde yaklaşık 3,5 yıldır kiracı olarak ikamet ettiği, olay tarihinde katılan …’nın ikametinde bulunmadığı bir sırada, sanık … ve … …’un katılanın evine girdikleri, evden katılana ait … marka salon takımı, … marka … odası ve yemek odası takımı, iki adet markasını hatırlamadığı oturma gurubu, Arçelik marka no frost marka Buzdolabı, Arçelik marka Çamaşır makinesi, Arçelik marka Bulaşık makinesi, Arçelik fırınlı ocak, Arçelik marka 82 ekran LCD televizyon, bir adet toplama bilgisayar, bir adet … marka laptop, Gardrobun içerisinde 10 adet tam …, 7 adet çeyrek …, 4000 … Doları, 2750 Euro para, 6 Çift … burma bilezik, 5.000,00 TL para, bir adet ütü, bir adet derimontu alıp götürdükleri, bu suretle sanığın üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın katılanın evine girerek eşyaları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde eylemin 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesindeki suçu oluşturduğu Mahkemece kabul edildiği hâlde, hüküm fıkrasına uygulama maddesinin aynı Kanun’un 116/2. maddesi olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/655 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.