YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14611
KARAR NO : 2012/8313
KARAR TARİHİ : 04.04.2012

MAHKEMES:Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ:Tedbir Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm 10.06.2011 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:İstek 4320 sayılı Kanun uyarınca verilen tedbir kararının, itiraz üzerine değiştirilmesine ilişkin 10.06.2011 tarihli ek karara yöneliktir..”Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir ” (HUMK. md. 427). Şu halde incelenen kararın niteliği ortaya konularak öncelikle kararın temyizinin kabil olup olmadığının çözümlenmesi gerekmektedir 4320 sayılı kanun ile aileyi koruyucu tedbirlerin Aile Mahkemesi Hakimi tarafından ( 4787 S.K: md. 9/1) resen alınması hükme bağlanmıştır. Bu kanunun amacı aile içi şiddeti durdurma, özellikle kadını ve çocukları koruma olduğu sevk gerekçesinde açıklanmıştır. Hatta ” Aile Mahkemesi mağdurların tekrar şiddete uğrama ihtimalini gözönüne alarak başvurusunun hemen ardından tanık yada karşı tarafın dinlenmesine gerek olmadan bu kararı verebilecektir. Şiddete uğrayanların mahkemede şiddete uğrama ihtimallerini kanıtlama yükümlülüğü de bulunmamaktadır. Mahkeme kararında 6 ayı geçmemek üzere tedbirin uygulama süresi belirtilecek ve tedbire aykırı davranışta bulunulması halinde tutuklanacağı ve hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edileceği kusurlu eşe ihtar olacaktır ” açıklamaları yapılmıştır. Görüldüğü üzere bu karar kusurlu eşin saldırılarına son verilmesinin kendisine ihtarından ibaret kısa süreli bir tedbir niteliğindedir. Bu açıklamalar kararın nihai nitelikte olmadığını sürekli sonuç doğurmayacağını göstermektedir.Şu halde 4320 sayılı kanun uyarınca oluşturulan kararları, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 105, 106, 107, ve 108. maddelerinde belirlenen prosedür uyarınca ittihaz olunan ve bu kanunun 109. maddesi uyarınca 10 gün içinde dava açılması şartıyla değil hakimin tayin ettiği süre ile geçerli ve temyiz incelenmesine tabi bulunmayan geçici tedbir niteliğinde kabul etmek, kanunun tedvin amacına uygun düşecektir.Kural olarak temyizi mümkün olmayan kararın, itiraz üzerine kararı veren hakim tarafından kısmen değiştirilmesine ilişkin ek karara karşı da temyiz kanun yoluna başvurulamaz. Temyiz isteğinin bu sebeplerle reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz isteğinin REDDİNE, dosyanın gereği yapılmak üzere mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2012 (Çar.)