Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2012/3596 E. 2012/23385 K. 03.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/3596
KARAR NO : 2012/23385
KARAR TARİHİ : 03.10.2012

MAHKEMESİ :Marmaraereğlisi Asliye Hukuk (Aile) MahkemesiTARİHİ :04.04.2011 NUMARASI :Esas no:2010/1 Karar no:2011/51Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden; davalı kadın tarafından ise tazminatlar, nafaka ve soyadı kullanım izni talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davacı kocanın ve davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Taraflar Sosyal Sigortalar Kurumundan emekli olup, davalı kadın 500 TL davacı koca ise 650 TL emekli aylığı almaktadır. Kolluk araştırmasında da tarafların başka bir gelirlerinin olmadığı anlaşılmaktadır. Ekonomîk ve sosyal durumları ile mevcut gelir durumları dikkate alındığında, boşanmakla davalı kadının yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. Türk Medeni Kanununu 175. madde koşulları davalı kadın lehine oluşmamıştır.Gerçekleşen bu durum karşısında, davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.3- Davalı kadının boşanma sonrası eşinin soyadını taşımasına izin verilmesi (TMK.md.173/2) talebi, boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olmadığından; bu konuda harcı da yatırılmak suretiyle dava açılmış olması gereklidir. Davalı kadının bu yönde usulüne uygun şekilde harcı verilerek açılmış bir davası bulunmadığından; karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi gerekirken; kesin hüküm oluşturacak şekilde isteğin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı koca yararına, 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle de davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2012 (Çar.)