YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/5053
KARAR NO : 2013/17134
KARAR TARİHİ : 19.06.2013

MAHKEMESİ :İscehisar Asliye Hukuk (Aile) MahkemesiTARİHİ :04.10.2012 NUMARASI :Esas no:2011/69 Karar no:2012/120Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının kocasına hakaret ve aşağılama içeren sözler söylediği, mahkemenin de bu durumu tespit ederek kadına kusur olarak yüklediği ve kocanın davasının kabulü yönünden boşanma sebebi olarak gösterdiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, davalı-davacı kadın tarafından boşanma davasından önce açılan Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı bağımsız tedbir nafakası davasının İscehisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2010/41 esas, 2011/38 karar sayılı dava dosyasıyla kabul edildiği kadın ve yanında bulunan ortak çocuğu için tedbir nafakasına hükmedildiği, bu kararın da kesinleştiği görülmektedir. Nafaka davasında kadın haklı bulunarak, ayrı yaşamaya hak kazandığına göre; bu dava sebebiyle, kocanın en azından geçim ve bakımla ilgili birlik görevlerini yerine getirmediğinin kabulü ile, bu davranışının boşanma davasında da kendisine kusur olarak yüklenmesi gerekir. Evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Bu sonuca ulaşılmasında taraflardan birinin kusurunun diğerinden baskın olduğu söylenemez. O halde, davalı-davacı kadının karşı boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluştuğundan; mahkemece boşanmaya kadının karşı boşanma davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle, karşı davanın reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün davalı-davacı kadının karşı boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden karar verilmesi gerekli hale gelen davacı-davalı kocanın boşanma davası ve fer’ilerine ilişkin temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2013 (Çar.)