Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2014/20024 E. 2015/4086 K. 10.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20024
KARAR NO : 2015/4086
KARAR TARİHİ : 10.03.2015

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek eş tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile nafakalar ve kendisinin reddedilen manevi tazminat isteği yönünden, davalı-davacı kadın eş tarafından ise; velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadın eşin tüm, davacı-davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece, davacı-davalı erkek eşin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş ise de; kocaya kusur olarak yüklenen “cinsel taciz” iddiasına, davalı-davacı kadın eş tarafından açılan davada dayanılmadığı gibi cinsel taciz iddiasından sonra evlilik birliğinin iki yıldan fazla bir süre devam ettiği, bu nedenle kadın tarafından bu kusurun affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığının kabulü gerekir.
Affedilen ya da hoşgörüyle karşılanan davranışlar boşanma davasında karşı tarafa kusur olarak yüklenemez. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadın eşin müşterek çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı-davalı erkek eşin ise, eşine ailesinden bağımsız konut sağlamadığı ve babasının evlilik birliğine müdahalesine engel olmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken, davacı-davalı erkek eşin ağır kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı kadın eş yararına maddi (TMK mad. 174/1) ve manevi (TMK mad. 174/2) tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Meryem’e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran …’e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.03.2015(Salı)