YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/15849
KARAR NO : 2016/13916
KARAR TARİHİ : 20.10.2016
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ve ziynet istemi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, hükmolunan nafakalar ve kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına hükmedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı erkeğin eşini tehdit ettiği, eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı; davacı-davalı kadının ise herhangi bir kusurlu davranışının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak-davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacı-davalı kadın, ziynetlerine davalı-davacı erkek tarafından elkonulduğunu ileri sürerek ziynetlerin aynen iadesini, olmadığı takdirde bedelinin ödenmesini talep etmiştir. Davacı-davalı kadının tanıkları kadının dövülerek evden kovulduğunu ve ziynetlerin zorla alındığını beyan etmişlerdir. Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacı-davalı kadının ziynetlerinin evliliğin devamı sırasında erkek tarafından alındığının ve kadına iade edilmediğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca, kadının ziynet talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden …’a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran …’ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.10.2016 (Prş.)