YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3608
KARAR NO : 2015/18455
KARAR TARİHİ : 15.10.2015

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki “boşanma” ve “karşı boşanma” davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından, kusur belirlemesi, diğer taraf yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile ziynetler yönünden, davalı-karşı davacı tarafından ise, kusur belirlemesi, diğer taraf yararına hükmedilen manevi tazminat ve yararına hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanmaya sebep olan olaylarda, mahkemenin de kabulünde bulunduğu üzere davacı-karşı davalının ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ağır kusurlu eş yararına manevi tazminat verilemez (TMK.md.174). Bu yön nazara alınmadan davacı-karşı davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.
3-Davalı-karşı davacı, ziynet eşyalarının eşi tarafından annesine ev alındığı sırada satıldığını ileri sürmüş, davacı-karşı davalı ise iddiayı kabul etmeyerek ziynetleri eşinin götürdüğünü söylemiştir. Hayat deneylerine göre olağan olan, bu çeşit eşyanın kadın üzerinde olması ya da evde saklanmış, muhafaza edilmiş bulunmasıdır. Diğer bir ifade ile bunların davacı-karşı davalının zilyetliğine terk edilmiş bulunması olağana ters düşer. Dinlenen davalı-karşı davacı tanıklarının ziynetlerle ilgili beyanları davalı-karşı davacının kendilerine aktardıklarına dayanmaktadır. Davalı-karşı davacıdan aktarılan olaylar, başka delillerle desteklenmedikçe sabit kabul edilemez. Bu bakımdan davalı-karşı davacıya ait ziynetlerin davacı-karşı davalı tarafından alınıp satıldığını kabule yeterli delil bulunmamaktadır. Öyleyse davalı-karşı davacının ziynetlerle ilgili isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-karşı davacı; 3. bentte gösterilen sebeple de davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2015(Prş.)