YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5400
KARAR NO : 2015/19052
KARAR TARİHİ : 21.10.2015
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Nafaka
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re’sen) almak zorundadır (TMK md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
3-Davalı-davacı (kadın) ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispat ettiğine göre tedbir nafakası talebine yönelik birleşen davasının kabulü ile tarafların gerçekleşen ekonomik koşulları gözetilerek Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince asıl davada verilecek tedbir nafakası ile tekerrüre eses olmayacak şekilde uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile birleşen tedbir nafakası davasının reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
4-Davalı-karşı davacı kadının, yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında ev hanımı olduğu tutanağa bağlanmışsa da, davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından dosyaya fotoğraf sunularak çalıştığı iddia edilmiş,davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise çalışmanın sürekli olmadığı belirtilmiş, mahkemece başkaca bir araştırma yapılmaksızın bu beyanlara dayanılarak davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi reddedilmiştir. Taraf vekillerinin bu beyanları kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilip, edilmeyeceğine dair kanaat oluşturmaya yeterli değildir. O halde, mahkemece davalı-karşı davacı kadının çalışma durumunun araştırılarak, sürekli çalışıp çalışmadığı, işten ayrılmış ise ayrılma sebebi, sürekli çalışıyor ise gelirinin davalı-karşı davacı kadını yoksulluğa düşmekten kurtarıp kurtarmayacağı araştırılıp değerlendirilerek yoksulluk nafakası istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, beyan ile yetinilip eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden … yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran … geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2015 (Çrş.)