YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7937
KARAR NO : 2015/22893
KARAR TARİHİ : 02.12.2015
MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ : 23/12/2014
NUMARASI : 2013/288-2014/353
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından ziynet talebinin reddi, manevi tazminat ve nafaka miktarları, müşterek çocuk lehine nafakaya hükmedilmemesi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat ve nafakalar ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece ergin olan müşterek çocuk Ö.. F… hakkında velayet düzenlemesi yapılmış ise de; Ö… F…… Bilecik Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012-249 esas 803 karar sayılı ilamı ile kısıtlandığı ve Türk Medeni Kanununun 419-3. maddesi gereğince annesinin velayetine bırakıldığı anlaşılmaktadır. Bu husus dikkate alınmadan müşterek çocuk hakkında yeniden düzenleme yapılması doğru görülmemiştir.
3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK md.174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2015 (Çrş.)