YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/5090
KARAR NO : 2019/1619
KARAR TARİHİ : 25.02.2019
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
DAVACI-DAVALI
DAVALI-DAVACI : …
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarfından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, davacı-davalı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 250,00 TL yoksulluk nafakası olarak her ay davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, tarafların karşılıklı tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 16.03.2017 tarihli bu karar davacı-davalı kadın tarafından; birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından katılma yolu ile yoksulluk nafakası yönünden istinaf edilmiştir.
İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; davalı-davacı erkeğin istinaf talebinin reddine, davacı-davalı kadının istinaf talebinin kısmen kabulüne, davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğuna, davacı-davalı kadın lehine 20.000,00 TL maddi tazminat, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince davacı-davalı kadının istinaf talebinin kısmen kabulüne karar verildiğine göre kabul edilen konuya ilişkin hükmün eda hükmü oluşturacak şekilde, ifa edilecek edimleri belirleyerek, istinaf talebi kabul edilen yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken … Bölge Adliye Mahkemesinin 2017/273 esas, 2017/314 karar sayılı kararının ikinci bendinde eda hükmü oluşturulmadan (6100 s. HMK. m. 353/1-b-2) “İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesine” şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 370/2).
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 5. bendin tamamen çıkarılmasına, yerine 5. bent olarak “Davacı-davalı kadının tazminat taleplerinin reddine yönelik istinaf talebinin kabulüne, Türk Medeni Kanunu’nun 174/1-2 maddesi koşulları davacı-davalı kadın yararına gerçekleştiğinden takdiren 20.000,00 TL maddi tazminat, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölününün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2019 (Pzt.