Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2018/1344 E. 2019/3785 K. 01.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1344
KARAR NO : 2019/3785
KARAR TARİHİ : 01.04.2019

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayete, ortak çocuk lehine iştirak ve davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına, davacı kadın lehine 30.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karar davacı kadın tarafından nafakaların ve tazminatların miktarları, davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davacı kadının tüm, davalı erkeğin kusur belirlemesi ve manevi tazminata yönelik istinaf başvurusu dışındaki taleplerinin esastan reddine karar verilerek; ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek “Davalı vekilinin, davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminata yönelik istinaf talebinin kabulü ile Antalya 2. Aile Mahkemesinin 16.03.2017 tarih ve 2015/461 esas – 2017/223 karar sayılı ilamının hüküm bölümünde yer alan 7 nolu bendin hükümden çıkartılarak yerine; “Davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulü ile Türk Medeni Kanunu’nun 174/1. maddesi uyarınca 30.000,00 TL maddi tazminat ile Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesi uyarınca 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine.” yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLMESİNE, “şeklinde karar verilmiştir. Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m.353-f.1/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 2. bendinin tamamen çıkarılmasına, yerine 2. bent olarak “Davalının manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile Türk Medeni Kanunu’nun 174/2 maddesi uyarınca 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2019 (Pzt.)