Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2018/2824 E. 2019/4309 K. 09.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/2824
KARAR NO : 2019/4309
KARAR TARİHİ : 09.04.2019

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri ile nafaka talebinin reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi hükmü davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesine, davacının nafakaya ilişkin istinaf başvurusunun reddine, davacı kadının maddi ve manevi tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile … Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2017/152 Esas-2017/268 Karar sayılı kararının 2 no’lu bendinin hükümden çıkartılarak yerine; 2-a) bendi olarak “10.000,00-TL maddi, 7.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat taleplerinin reddine”, 2-b) bendi olarak “Davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine” yazılmak sureti ile kararın düzeltilmesine” şeklinde karar verilmiş, eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir. (HMK m. 353-f. 1/6-2) Ne var ki, bu konuda yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından bölge adliye mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterileren sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 2 nolu bendin tümüyle çırakarılmasına, yerine 2-a bendi olarak “10.000,00-TL maddi, 7.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat taleplerinin reddine”, 2-b bendi olarak “Davacının yoksulluk nafakası talebinin reddine” cümlelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK; temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2019 (Salı)