YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3164
KARAR NO : 2019/4570
KARAR TARİHİ : 15.04.2019
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma-Mal Rejimi Tasfiyesi-Manevi Tazminat
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava ve karşı dava Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davalı-karşı davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek, kadın tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmiş, erkeğin karşı davasında boşanma istemi veya boşanma davasının bulunmadığının tespitine, davalının manevi tazminat isteminin reddine, mal rejiminin tasfiyesine yönelik davanın bu dosyadan tefriki ile mahkemenin yeni bir esasına kaydına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 19.01.2017 tarihli bu hükme karşı davacı-karşı davalı kadın tarafından lehine hükmedilen tazminatların miktarı ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kadının tefrik edilen mal rejiminin tasfiyesi davası, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ve kendisinin reddedilen manevi tazminat talebi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, erkeğin ilk derece mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında “eve geç geldiği, bazen gelmediği, nerede olduğunu haber vermediği, ev eşyalarına zarar verdiği” vakıaları yüklenerek, ilk derece mahkemesinin gerekçesinde davacı-karşı davalı kadına kusur yüklenilmediği halde erkeğin ağır kusurlu olarak nitelendirmesinin hatalı olduğu, davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya yol açan olaylarda tam kusurlu olduğu kabul edilerek, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının tazminat miktarlarına yönelik istinaf talepleri reddedilmiştir.
İlk derece mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe “huzursuzluk çıkardığı, evin giderlerine katılmadığı, kadınla ve ortak çocukla ilgilenmediği, kadının kazancını kendi isteği gibi harcadığı, sürekli borçlandığı, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, internette cinsel içerikli sitelerde takıldığı vakıaları kusur olarak yüklenmiş, bu karara karşı davacı-karşı davalı kadın tarafından sadece tazminatların miktarı ve vekalet ücreti yönünden istinaf isteğinde bulunulmuştur. Davalı-karşı davacı erkek ağır kusurlu olmakla birlikte davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi yönünden istinaf isteğinde bulunulmadığına göre davalı-karşı davacı erkeğin aleyhine olacak şekilde ilk derece mahkemesi tarafından davalı erkeğe kusur olarak yüklenmeyen vakıaların ilgili bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenilmesi ve yine davacı-karşı davalı kadının da eşini aşağıladığı, boşanmaya yol açan olaylarda az da olsa kusurlu olduğu halde ilgili bölge adliye mahkemesince kadına kusur yüklenilmemesi doğru değil ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının, kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2019 (Pzt.)