YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3339
KARAR NO : 2018/14163
KARAR TARİHİ : 10.12.2018

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı erkek tarafından ise katılma yolu ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen “Tehdit” ve “Bağımsız Konut Temin Edilmediği” vakıalarına davacı kadın tarafından usulüne uygun şekilde dayanılmadığının, usulüne uygun şekilde dayanılmayan bu vakıların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, davalı erkeğe kusur olarak yüklenen “Fiziksel Şiddet” vakıasının ispat edilemediğinin, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlarına göre yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre erkeğin tüm, kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak davacı kadın yararına daha uygun miktarda maddi (TMK m.. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
3- Davacı kadın 10.9.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle nafakaların gelecek yıllarda ne miktarda ödeneceğinin kararlaştırılmasına (TMK m. 176/son, 182/son) yönelik talepte bulunmuştur. Davacı kadının nafakaların gelecek yıllarda ne miktarda ödeneceğinin kararlaştırılmasına (TMK m. 176/son, 182/son) yönelik talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,
temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2018 (Pzt.)