YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/6446
KARAR NO : 2019/10187
KARAR TARİHİ : 16.10.2019
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Boşanma
KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 17/09/2018 gün ve 2016/22912-2018/9336 sayılı ilamıyla ilgili davacı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme talepleri yersizdir.
2-Mahkemece tarafların boşanmalarına, davalı kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların manevi tazminat taleplerinin ise reddine hükmedilmiş, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 17.09.2018 tarih, 2016/22912 esas ve 2018/9336 karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir. Davacı erkek tarafından süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. m. 141/1). Davacı erkek dava dilekçesinde manevi tazminat talebinde bulunmamış, süresinden sonra dosyaya sunduğu dilekçesiyle manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı kadının ise bu talebe muvafakati olmamıştır. İş bu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı erkek tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacı erkeğin manevi tazminat (TMK. m. 174/2) talebi hakkında “Karar verilmesine yer olmadığına” kararı verilmelidir. Ancak, bu husus temyiz aşamasında gözden kaçırıldığından, davacı erkeğin karar düzeltme isteğinin bu yöne mahsus olmak üzere kabulüne; Dairemizin 17.09.2018 tarih, 2016/22912 esas ve 2018/9336 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün gösterilen sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/1-4. maddeleri uyarınca davacı erkeğin manevi tazminat yönünden karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 17.09.2018 tarih, 2016/22912 esas ve 2018/9336 karar sayılı onama kararının KALDIRILARAK, hükmün gösterilen gerekçe ile BOZULMASINA, davacı erkeğin diğer yönlere ilişkin karar düzeltme isteklerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 16.10.2019 (Çrş.)