Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2015/10143 E. 2017/3438 K. 29.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10143
KARAR NO : 2017/3438
KARAR TARİHİ : 29.05.2017

Mahkeme : 3. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma
24.01.2010 ve 15.03.2010 ( ... hakkında)
Hüküm : Mahkûmiyet
Sanık ... müdafii
... açısından Onama

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1) Sanık ...’ın yokluğunda verilen ve sanığa 30 Mayıs 2012 tarihinde tebliğ edilen hükmün sanık müdafii olduğunu belirten ve vekaletnamesi bulunmayan Av. ... tarafından yasal süresi geçtikten sonra 26/09/2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin son fıkrası ve 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı ilamlarında da bahsedildiği üzere; sanığın uyuşturucu madde sattığına ilişkin edinilen bilgiler üzerine, kolluk görevlilerinin 24.01.2010 tarihinde 10 TL karşılığında Hint kenevir bitkisi satın almak suretiyle sanık ...’nin "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçunu belirlemiş ve bu suça ilişkin delil elde etmiş oldukları halde; 26.01.2010 ve 01.02.2010 tarihlerinde sanık ...’ten tekrar uyuşturucu madde satın aldıkları, kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyerek suçla ilgili delilleri elde etme olduğu; bu nedenlerle adli kolluk görevlileri tarafından sanıktan birden fazla kez esrar alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım"ın söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK’nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi;
3) Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunelerinin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
4) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
5) Sanığın tekerrüre esas alınan cezasının Mustafakemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/323 esas, 2008/300 Karar sayılı olmasına rağmen kararda mahkemenin karar numarasının 442 olarak gösterilmesi,
6) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık ... yönünden “24.01.2010- 26.01.2010 ve 01.02.2010” yerine "24.01.2010" sanık ... yönünden“24.01.2010 ve 15.03.2010” yerine “24.01.2010” olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 24.01.2010 tarihli uyuşturucu madde ticareti suçunun sanıklar ... ve ...’nin birlikte hareket etmek suretiyle işlediklerinin mahkemece kabul edilmesi nedeniyle sanık ...’a CMUK'nın 325. maddesi gereğince bozmanın SİRAYETİNE,
29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.