Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2015/9340 E. 2018/4086 K. 08.10.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9340
KARAR NO : 2018/4086
KARAR TARİHİ : 08.10.2018

Mahkeme : ADANA 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Dosya kapsamına göre, olay günü şüphe üzerine sanığın yanına giden polis memurlarının GBT sorgusu yapıldıktan sonra sürekli elini cebine götüren sanığın kendi isteği ile cebinden çıkardığı kullanım sınırı içinde kalan 2.30 gr (iki gram otuz santigram) gelen esrar maddesini polis memurlarına teslim ettiği ve suç vasfına ilişkin maddelerin ele geçiriliş şekli, miktarı bakımından sanığın ticaret amacıyla bulundurduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanığın mahkeme huzurunda döndüğü, soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, "kendisinde ele geçen esrarı daha önceden anlaştıkları bayan şahsa vermek üzere beklediğini" beyan etmek suretiyle kendi suçunun niteliğinin belirlenmesine yardımcı olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.